| Ben님의 프로필`•’ มู๋เมี่ยง `•’사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
|
`•’ มู๋เมี่ยง `•’8월 25일 ตามกระแสฮิตตามกระแส
เลยเอามั่งเนาะ
ปัดฝุ่นเสียหน่อย
เคาะอีกนิด
...
..
.
"อัพสเปซ"
จบข่าว
เบญจ์ รายงาน
11월 15일 เสียใจ คืออะไร ??ความรู้สึก ชินชา ปลง ความเสียใจเอ่อล้น
มันท่วมมันจุกอยู่ที่ปากและตา
บรรยายออกมาเป็นคำพูดมันช่างยากเย็นนัก
ผิดหวัง ผิดหวัง ผิดหวัง... ..
คำๆ นี้จะไม่หายไป
เริ่มต้นใหม่ กับอนาคตที่เปลี่ยนแปลง
กับอดีตที่ยังไม่ลืม กับสิ่งที่เจ็บปวด
เพื่อวันใหม่ที่โตขึ้น จะทำได้หรือไม่
ถึงทำไม่ได้ก็ต้องทนอยู่ พยายามอยู่อย่างนั้น จนกว่าจะได้
ต้องทนอยู่กับอดีต และทำให้มันเป็น ปัจจุบันและอนาคต
คำถามเกิดขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
ทำไม ทำไม ทำไม ?
เพราะอะไร เพราะอะไร เพราะอะไร ?
ไม่ดีพอ ดีเกินไป คำไหนที่คู่ควร
ขอร้องเถอะ อยากมีความสุขบ้าง
ไม่อยากระแวง ไม่อยากคิดมาก
ช่วยทีได้ไหม ก้าวคนเดียวมันไม่ไหว
ช่วยมาจับมือแล้วก้าวไปด้วยกันที.....
ไม่อยากได้คนเดินข้างหน้า
หรือเดิมตามหลัง
อยากได้คนที่เดินเคียงข้างกัน
พร้อมจะไปด้วยกัน
ไม่โกหก ไม่เสแสร้ง ไม่ "ปิดบัง"
ขอเพียงแค่นี้ทำให้ได้ไหม
พร้อมจะเข้าใจและยอมรับทุกอย่าง
ได้โปรด...................
6월 27일 I'm backกลับมาแล้วคร๊าบทุกท่าน หลังจากที่หายไปนานแสนนาน
อยากจาบอกว่าเหนื่อยมาก แต่ก้อคุ้มล่ะ กลับมารวยมากมาย โฮ่ะๆๆ
ปัญหาก้อเยอะดีตั้งกะเรื่องอพาทเมนต์ งาน ตั๋วเครื่องบินหาย ยันCheque ไม่ได้ ToT
รู้สึกได้ประสบการณ์เยอะมากๆๆ เพื่อนที่ดี เพื่อนร่วมงานที่ดี และหลายๆ อย่าง
บ้านเมืองที่แปลกประหลาด และอากาศที่แปรปรวน - -'' ตั้งกะหนาวจัดยันร้อนแสด
ไปละดีก่า คงไม่มีไคจำเราได้แล้ว T-T
แล้วจะมีไคมาเม้นไหมเนี่ย -*-
Don't think about the problems, think about the solutions.
(Quoted by : Chef Robert Martin at Primm Valley Resorts) 3월 14일 Good bye Thailand, and welcome to the states !!I wont update my blog for
3 months coz i'm
going to Las Vegas, NV
C ya all
PS. Miz u guys so much !! If u have anything,
leave a msg here or mail me
and i'll answer u later !! 2월 10일 For this Valentine's Dayวันนี้ปายเจอข้อความดีๆ มา ซึ้งดีอ่ะ T-T
ไม่รู้จาจดไงเลยเอามือถือถ่ายมันซะเรย s(^o^)v
ไงก้อ Happy Valentine's Day ล่วงหน้านะ ^^
We need to feel more to understand others.
We need to love to be loved back.
We need to cry more to cleanse ourselves.
We need to laugh more to enjoy ourselves.
We need to see more other than our own little fantasied.
We need to hear more and listen to the needs of others.
We need to give more and take less.
We need to share more and own less.
We need to look more and realize that we are not so different from one another.
We need to create a world where everyone can peacefully live the life they choose.
Written by Susan Polis Schutz 1월 3일 Pattaya Trip !!สุขสันต์วันปีใหม่ 2549 !!
ปีใหม่นี้ไปพัทยามา หนุกหนานๆ รวมๆแล้ว 35 ชีวิตเท่านั้นเอง
คืนวันที่ 30 นอนตี 1 คึ่ง ตื่น ตี 3 คึ่ง ง่วงมากกกก >.<
ตอนนั่งรถไปก้อไม่ได้นอนอีก ไปรับ X + Bow ที่ลาดพร้าว
ถึง Rest Area ประมาณ 6 โมงก่าๆมั้ง โซ้ยข้าวหน้าเป็ดไป 1 จาน เอาเปนว่าอิ่ม !!
วันแรก : ถึงโรงแรม Check in เสรจก้อหลับตายคาเตียง ตื่นมาอีกที 11 โมง
ปายกินข้าวที่ Lotus + ซื้อของมึนเมา เบ็ดเสรจหารคนละ 160บาท
ละก้อปายโกคาร์ทต่อ แต่ไม่ได้ขับ เพราะ แพงเกิ๊น 10นาที 300บาท !! O_o
พุงโตขับโคตร SafetyFirst เต่ายังแซง ฮาโคตร เสียดายตังค์แทน -*- ล้อไม่ลืมแน่ !!
ส่วนตาแก่ออฟนี่ ต้องคอยปิดเถิก เอ้ย!! ปิดหมวกกันน็อคที่มานจาปลิว ฮา ฮา..
เสรจแล้วกลับโรงแรมมานอนดู StarMovie + หลับ คนอื่นเขาไปชายหาดกัน ไอเราหลับอยู่ห้อง -*-
ละไอ StarMovie มานเปนอะไรฉายแต่ โรโบคอป 1+2+3 แถม I-Robot ต่อ
กล่อมได้ดี คร่อกๆ .. คาเตียง
ตื่นมา 2 ทุ่มได้ เตรียมตัวไปกินข้าวเยน ร้านอาหาร มุมอร่อย มันอร่อยจิงๆ ยอมรับ บรรยากาศก้อเจ๋ง
ราคาก้อเทพ รวมเบ็ดเสรจ 12000 บาท ทำกองกลางหมดตูดกันไป ..
ช่วงสุดท้ายของงานมีการจับฉลากของขวัญกันตามระเบียบ
คุ้มงับ ซื้อมา 200บาท + ค่าห่อ 100 บาท (Loft แม่มแพงชิบ)
คิดว่าแพงสุดในงานแล้ว ไฉนได้จับได้ของ พี่ปิงแพงกว่า 12$ คุ้มเฟ่ย !!
ถึงโรงแรมได้เวลาไคลแมกซ์ ที่รอคอย คือ ไพ่ + น้ำเมา (Trip นี้พุงโตอนุญาติให้กิน เปนไปได้ o_O)
ดันมีปัญหานิดหน่อย ที่มีคนงอนกันเยอะแฮะคืนนี้ เลยออกไปปูเสื่อกินที่ Corridor โรงแรม
ความจิงในห้องจั๋วป๊กเด้งกัน แต่ เราตาม บาร์คาดี้ มา
โซ้ยไปเยอะ มึนๆ นิหน่อย แต่พุงโตหยุดกินไปแล้ว ฮา ฮา
นั่งหั่นมะนาวจนคันนิ้ว แถมใส่เกลือหกอีก บาร์คาดี้ตูรสชาติแปกๆ -*-
Kharua ก้ออดกินเพราะแพงเกิ๊นได้อะไรมาไม่รุ้จำชื่อไม่ได้ อร่อยพอกัน
เปนเหล้าคาราเมลผสมนม(เมจิ) แถมราคาประหยัด ถูกจายยย >.<
หลังจากห้องไหนไม่รุ้เดินออกมามองเพราะความเสียงดัง พวกเราจึงเฮกันไปเข้าห้องจั่วไพ่ต่อ
ตอนนี้น้ำเมาเข้าร่างกายมากมาย (เว่อมะ) เล่นไพ่ปายด้วยโอ้ว หนุกหนาน
หน้าแดงเปนตูดลิง กลับเข้าห้องไปตอนกี่โมงจำไม่ได้
สติๆ ขาดๆ เกินๆ ด้วยความที่จำไรมะค่อยได้ละ
รู้แต่พล่ามไม่หยุดเลย -*- เอาเปนว่าจบวันแรกแล้วกัน
วันที่สอง : โห โคตรแฮงค์ คุ้นๆว่าพี่เจียวมาเคาะห้องตอน 8 โมงไปกินข้าวเช้า
ไม่ตื่น .. ไคตื่นก้อบ้าแระ ตื่นมาอีกที บ่ายโมง
คุ้นๆ ว่าเขาบอกจะไป PaintBall กัน
สรุป นั่งจั่วไพ่อยู่ห้องต่อ ถึง 5 โมงเยนมั้ง
เริ่มคุ้นๆ ว่า ตูยังไม่เหนทะเลเลยนี่ฝ่า -*- มาได้ 2 วันแล้ว
พวกผู้ชายก้อไปเตะบอลตามระเบียบ เราเลยลงไปมั่ง
เหนสระน้ำแล้วเกินประกายในตา เอาวะ !! อยากว่าย
ขึ้นไปเปี่ยนชุดว่ายน้ำ ไปว่ายน้ำหลังจากไม่ได้ว่ายมาหลายปี
ว่ายกบ ไป 6 รอบ ขึ้นมาแขนเดี้ยง T-T ปวดแขนอิ๊บอ๋าย
อาบน้ำเสรจ ออกปายกินข้าวเย็น ออกไปนั่งแยกกะพี่บอยกะหวาย
อาหารรสชาติดี แต่ร้านเทพเมื่อวานหร่อยกว่า เจอบิลมา
1200 !! O_O แพงไรฟะสั่งแค่ 4-5 อย่าง
เจอละ !! ปลาเก๋า 3 รส 360!! แสด แพงโคตร -*-
แต่ไม่เปนไร อิ่มจังตังค์อยุ่ครบ 5555+
คืนนี้ต้องขอบจัยกอฟมาก ทำหน้าที่ บาร์เทนเดอร์ ได้ดีมากมาย
หมดปายมากฝ่าสิบแก้วกะ ฮันเดรด&บาร์คาดี้ + จั่วไพ่ ไป
กะกลับห้องปาย4 เพราะพี่แท่งโหดเกิ๊น ทำ(กำไร)หมดไปเยอะ
พอถึงห้อง สลบเหมือด !!
วันที่สาม : วันนี้นอนเร็วตื่นมาไม่ปวดหัวเพราะเมื่อคืนกินม่ายเยอะ
เลยลงมากินข้าวเช้าตอน 8 โมงได้
แอบเคือง ให้ตักใส้กรอก 2 ชิ้น เปนบุฟเฟ่ต์ละไมต้องกำหนดว่าให้ตักเท่าไหร่ด้วยฟะ
อิ่มเสรจขึ้นมาหลับต่อถึง 11 โมง อาบน้ำ ออกจากห้องมา
คนอื่นรอเราหมดเลย 555+ รายสุดท้ายทุกที
กะไปสวนเสือกันต่อ สรุป ไปๆมาๆ รถ 5 คัน หลงกันหมด
สรุป Narnia เมเจอร์รัชโย
คันพี่บอยเข้าจัยเปน เมเจอร์เอกมัย ก้อแยกกันซะงั้น -*-
หนังไม่หนุกเอาซะเลย เสียดาย Effect ออกจะดี แย่ๆ
คุ้มตรงที่ว่าได้บัตรโยนโบว์ลิ่งฟรีมา 13 ใบจากตั๋ว ต่อ 1 คน (หมวยเอาไป 2 >.<)
เสร็จตู !!!!
พุงโตขับรถไปส่ง X กะ โบว์ เสรจมาส่งเมี่ยงที่บ้าน
ถึงบ้าน 2 ทุ่มได้ เหนื่อยดี แต่ก้อสนุกมากมาย
เอาเปนว่า จบ แล้วละกัน -*- ยาวเกินไปละ
นานๆ อัพทีเอาซะหน่อยละกัน...
12월 8일 Father's Day is not my dayคัยอ่าน Topic แล้วคงตกจัย ^^
ตัวเองก้อไม่คิดหรอกว่าจะเอามาเขียนลง Blog
เพราะที่ผ่านมาไม่เคยพูดหรือบอกอะไรที่อ่อนแอแบบนี้กับไคเลย
ถ้าพูดถึง พ่อ ไคๆ ก้อคงมีพ่อ (อยู่ละล่ะ)
เมี่ยงก้อเปนคนนึงที่มีพ่อ มีแม่ มีพี่ สรุปง่ายๆ คือ "ครอบครัว"
มันเริ่มจากวันนึง ที่ทุกอย่างมันพังลงประมาณ 11 ปีที่ผ่านมา..
วันนั้นเป็นวันที่คำว่า "พ่อ" มันไม่มีอีกต่อไป
การที่อยู่โดยที่ไม่มีพ่อนั้น ถ้าพูดตรงๆ แล้ว ทำได้ล่ะ เข้มแข็งเข้าไว้ เพื่อแม่
แต่การที่อยู่โดยไม่มีพ่อที่เป็นตัวตนจริงๆนั้นคงจะรู้สึกดีกว่าที่ต้องมานั่งคิดว่า
เขาอยู่ เขายังมีชีวิตอยู่นะ แต่เขา "ไม่ใช่" พ่อเรา..
ไม่ได้รู้สึกโกรธ หรือ เกลียดแค้น เขาหรอกนะที่เขาทำไปหรือโกรธไคคนนั้นที่แย่งพ่อเราไป
ทำใจได้แล้ว มันนานพอดู
ห่วงก้อแต่แม่ แม่จะคอยพูดว่า แม่ไม่คิดอะไรแล้ว แต่จิงๆ แล้วไม่ใช่แบบนั้นเลย เมี่ยงรู้...
แม่ยังคงรักพ่อ และอยากให้พ่อกลับมา
เช่นเดียวกับตัวเมี่ยงล่ะ
ปากพร่ำบอกกับไคต่อไคว่าไม่เปนไร ไม่คิดอะไร
แต่เมื่อเหนครอบครัวคนอื่น เหนพ่อคนอื่นๆที่ดีกับลูก
มันก้ออดคิดไม่ได้หรอก..
วันนี้.. แม่โทรมาบอกว่า พ่อโทรมา จะให้ไป "หย่า" พุ่งนี้..
ไอความรู้สึกทั้งหมด มันบอกให้รุ้ว่าเราทำใจได้ไม่คิดอะไร
แต่ที่จิงแล้ว ที่ผ่านมาเราไม่เคยทำใจได้เลย!!
ถึงแม้มันจะเปนเพียงแค่ "กระดาษ" ที่ผูกติดคำว่า "พ่อ" เอาไว้ ณ ปัจจุบัน
แต่มัน "มีค่า" มากจิงๆ
เข้มแข็ง และ ก้าวไปข้างหน้า คงจะเหมาะสุดแล้วกับ ณ ตรงนี้
แต่คงไม่สายเกินไปหรอกที่จะพูดในสิ่งที่ไม่เคยพูดมากว่า 11 ปี
"สุขสันต์วันพ่อ เมี่ยงรักพ่อค่ะ" |
|
|||
|
|
